Revit exporteert de set naar een map. Tweeëntwintig pdf's, elk met een revisieletter in het titelblok. Dat deel gaat snel. Dan komt de uitgiftelijst: welke tekeningen, welke revisie, wie krijgt ze, hoe, op welke datum. Iemand tikt het in een spreadsheet, of in een Word-tabel, en ongeveer één keer op tien zit het fout.
Het systeem bewaakt de uitgiftemap op Dropbox of Google Drive. Landt er een nieuwe set, dan leest het het tekeningnummer en de revisie uit elke bestandsnaam of elk titelblok, vergelijkt met de vorige uitgifte, en lijst op wat veranderde. A-101 gaat van C naar D en A-204 is nieuw. De rest is ongewijzigd.
Jij vinkt de ontvangers aan uit de verdeellijst van het project: aannemer, stabiliteitsingenieur, klant, de landmeter als dat deze keer van tel is. De uitgiftelijst wordt in jouw opmaak aangemaakt, genummerd en gedateerd, en vertrekt per mail met de plannen in bijlage of als link, vanuit je eigen account. Een kopie van de lijst wordt bij de plannen geklasseerd. Het register in Google Sheets krijgt een rij per tekening per ontvanger.
Vier maanden later, als het staal 50 mm verkeerd zit en de constructeur zegt dat hij met revisie B werkte, zegt het register dat revisie D hem op 3 juni om 16.02 is bezorgd en op 4 juni geopend. Dit is het soort ding dat wij bouwen. Het draait in je eigen accounts. Welke revisie denkt jouw aannemer dat hij heeft?