Half zeven, de koer. Elke chauffeur krijgt een bericht met de jobs van de dag in volgorde, de adressen als kaartlinks, de contactnummers, en de nota's van de boeking: niet parkeren voor negen, bel aan de zijdeur. Dat blad bestaat omdat de jobs de avond ervoor gegroepeerd zijn.
Groeperen is simpel om uit te leggen. Elke job heeft een postcode. Jobs voor dezelfde dag worden gesorteerd op zone, dan op tijdvenster, dan op hoe lang elke job moet duren. Het resultaat is een route per wagen die niet twee keer door Antwerpen moet. Iemand op kantoor kan in Google Sheets nog een job van de ene wagen naar de andere slepen voor de berichten om zes uur vertrekken.
Urenstaten komen uit de check-ins. De chauffeur tikt aangekomen op het adres en klaar als de job af is. Die twee tikken per job worden het begin, het einde en de tijd ertussen, en op het einde van de week staan de uren van elke chauffeur in een sheet met de jobs ernaast. De papieren urenstaat verdwijnt, en de vrijdagnamiddag die erin kroop ook.
De loonverwerking leest dezelfde sheet. Uren per chauffeur, jobs per chauffeur, de overuren al opgeteld, geëxporteerd naar wat je sociaal secretariaat wil.
Chauffeurs houden er niet van gevolgd te worden. Dit volgt hen niet. Het kent twee tikken per job en niets ertussen.
Dit is het soort dingen dat wij bouwen. Het draait in je eigen accounts.