Van de kant van de klant zijn het drie dingen: de nummerplaat, de kilometerstand van het dashboard, en een foto van de deuk op een parking. Ze sturen dat naar een garage en verwachten tegen het einde van de dag een cijfer. Meestal krijgen ze dat twee dagen later, of krijgen ze een telefoontje met dezelfde drie vragen opnieuw.
De nummerplaat doet het meeste werk. De DIV geeft het exacte model en bouwjaar. De foto wordt gelezen op paneel en soort schade: achterbumper, geschuurd, alleen lak, of bumper, gebarsten, moet vervangen. Van daar komen de onderdelen uit de prijslijst van je leverancier, die je al hebt als spreadsheet of als login, en het werkuur komt van je eigen tarief, met de uren die je normaal op dat paneel zet.
De offerte landt als ontwerp in je eigen sjabloon. Je logo en je voorwaarden, met een plek voor je naam. Ze staat in een map die Offertes te checken heet, en er gaat niets naar de klant tot iemand ze opent en op verzenden drukt.
Het zit er soms naast. Een foto 's nachts genomen, een verborgen plooi achter de bumper. Daarom is er die controle. Maar een ontwerp waar twee regels in moeten veranderen is nog altijd sneller dan een leeg blad om negen uur 's avonds.
Dit is het soort dingen dat wij bouwen. Het draait in je eigen accounts, met je eigen leverancierslijst en je eigen uurtarief. Het ontwerp staat meestal in de map voor de klant terug bij zijn auto is.